Deze weblog gaat sluiten!

VANDAAG VIEREN WE DAT FINN ALWEER 2 JAAR BIJ ONS IS!!!!!!
WAUW WAT GAAT DE TIJD SNEL…

Zo’n anderhalve week geleden is Finn besneden. Het werd een lange dag, van 12-18 hebben we in het ziekenhuis moeten verblijven… De ochtend was prima verlopen, Finn had niet echt honger, maar eenmaal in de auto moest hij overgeven..( zou het de spanning zijn..??)..
Gelukkig had hij alleen lichte verhoging ( we vreesden ‘n beginnend griepje)en kon de ingreep doorgaan. Finn is superstoer geweest, hij vond alles geweldig daar, maar nadat het gebeurd was, heeft hij een uur lang gehuild van de pijn.. ach goss..
Hij had dorst en honger, maar helaas mochten we hem niets geven…om 16 uur eindelijk de eerste soepstengel. Hij kon al lopen en ik moet zeggen dat was een koddig gezicht, hij liep wijdbeens alsof er een voetbal tussen zat.. ook zitten en bukken was wat moeilijk en daarin leek hij op een oud opaatje ..
Nu gaat het erg goed met hem , de wond is goed genezen, alleen ben ik er nog niet zeker van of het euvel ( bloed in de urine) verholpen is… We wachten af…

Morgen is het zover, Finn moet zich om 12.15 melden bij de kinderafdeling en hopelijk mag hij snel naar de OK. Ik ga in ieder geval mee met hem de OK op ( in overall en mutsje) en als hij onder zeil is, moet ik weggaan. Ik heb Finn al verteld dat ze in het ziekenhuis naar zijn buikje en piemeltje gaan kijken en dat mama er heel raar uitziet met een mutsje op. Finn wil nu dus ook een mutsje op, dat valt wel te regelen, denk ik…
Morgen mag hij wel nog voor 8 uur eten en voor 10 uur nog wat thee of ranja drinken, daarna moet hij nuchter blijven tot aan de operatie… wordt nog een hele kluif voor ons hongerlapje.
Gisteren heb ik de verplichte voorlichting gehad, werd wel heel kinderlijk gebracht, temeer dat het ook bedoeld is voor de kinderen wat hun te wachten staat en hoe de narcose etc..gaat. Mja Finn is te jong en zou alleen maar gillend van plezier rondjes hebben gerend daar.
Na de ingreep mogen we als alles okay is na 3,5 uur naar huis.
Ik vind het best wel spannend, ben eigenlijk niet te genieten deze week en ben blij als dit achter de rug is.
Moet je nagaan dat in een land als Ethiopie dit soort ingrepen gewoon zonder verdoving wordt gedaan, op de keukentafel( als ze die hebben..) en de familie die meekijkt…
En hier in Nederland eerst een voorlichting, dan de ingreep op de OK met zuster, uroloog en aneasthesist erbij….mja…

De kogel is door de kerk ons mannetje krijgt een dagopname en wordt besneden en dat gaat Vrij16 November gebeuren…
Eerst nog een afspraak met de anaesthesie en de woensdag voor de operatie moeten we nog opdraven om een bijeenkomst bij te wonen als een van ons met Finn de ok op wil….
Hij gaat dus helemaal onder zeil…ach goss….
Om de wond te laten genezen, moeten we hem in zijn blote billen laten rondlopen….nou de verwarming zetten we dan maar hoog dan en hopen dat ie veel gaat transpireren en niet hoeft te plassen..hihi…
Mja het is niet leuk, maar wel beter..door de te nauwe voorhuid kan Finn ook last gaan krijgen van blaasontstekingen en zo.., dus veel hygienischer…

fotootje reunie van afgelopen zaterdag…

Nog even een update van ons bezoekje aan de kinderarts.
Zoals het er naar uitziet kunnen de bloedingen die Finn heeft, onstaan door scheurtjes in zijn voorhuidje, die wellicht te nauw is… Eventuele oplossing is een besnijdenis.., maar dat mag eerst de uroloog bekijken.
Toch wel zielig zo’n klein menneke die besneden moet worden…, maar beter nu dan later met alle trauma’s erbij…;-)…
Volgende week vrijdag naar de uroloog…we wachten af…..

O ja deel twee van de cursus ” een goede start” was weer erg leuk..
we hebben nu een filmpje van ons ingeleverd, een ontbijtscene..ontzettend saai geworden…hahahahaha..

Waar is Finn dol op: Vliegtuigen!

En aangezien we een rustige zondagmiddag tegenmoet gingen, togen we naar het vliegveld Seppe, hier om de hoek… Finn genoot en zelfs zijn ijsje liet hij staan om maar niets te missen wat tussen die wolken verdween….

De weg naar de cursus was wat stroefjes…de wet van Murphy trad in.
PJ kreeg het niet voor elkaar om binnen twee uur thuis te komen vanwege een ongeluk op de weg. De oppas kwam maar niet opdagen en nadat ik een telefoontje pleegde was ze het vergeten en had zelfs een dubbele oppasafspraak.., maar kwam gelukkig als de wiederweerga naar ons toegefietst. De weg naar het Fiom in Breda was ook niet makkelijk. Ik had een hele routebeschrijving gemaakt, maar PJ vond dat om, dus we gingen zijn route, waardoor we dus echt verdwaald raakten. Na nog steeds geen idee te hebben waar we waren, stonden we opeens in het goede straatje, maar aangekomen op het adres was het alleen voor vergunninghouders, dus gauw weer terug op zoek naar een parkeerplek, helaas koopavond in Breda, dus ook dat werd er niet eenvoudiger op..
Dus te laat..mja..ik had al gebeld……..dat het ietsjes later zou gaan worden…..

Maar wat een leuk initiatief deze cursus en o zo gezellige groep.
lekker kletsen over de adoptiekindjes en wat de ontwikkelingen zijn van
de kids en waar we op dit moment problemen mee hebben..vb eten of slapen…
2 stellen hebben geadopteerd uit China( beiden 1 dochtertje), 1 moeder als alleenouder ook uit China( 2 kids), nog een stel met een zoon uit Taiwan en 1 dochter uit China en dan nog eens 2 pleegkinderen en als laatste een stel met een biozoon en een zoon van 1 jr uit Amerika.
Het was heerlijk vrijuit praten, vooral een voorstelsessie en hoe we tot nu toe de adoptieprocedure hebben ervaren. Op een groot vel, schreven we de stamboom met geboortedata van ons en Finn, aankomstdatum en een voorstelfoto van hem en een recente foto en die werden opgehangen door het lokaaltje heen. Was leuk om te zien hoe de gezinnen samengesteld waren…
Volgende keer komt de hechting aan bod en mogen we (hoeft niet) een filmpje maken van ons gezinnetje…., die de keer daarop getoond wordt.
En wij gaan dat natuurlijk doen….onze stuiterende kletsmajoor die willen we wel showen op film………

Afgelopen zaterdag naar de Regiodag van Wereldkinderen geweest die plaatsvond in het Joepiespeelpaleis te Breda.
Het was zeer geslaagd en gezellig geweest..veel gekletst over de kinderen natuurlijk.. Finn heeft genoten en is op sleeptouw genomen door twee knullen van 8 en 9, Remy & Timo ( niet echt zijn leeftijdscategorie..;-)) uit Colombia en die hebben hem heel voorzichtig door alle klimtoestellen geholpen en zijn niet van zijn zijde geweken… Rond het middaguur kregen de kindjes patat, appelmoes en mayo..o ja en Ranja natuurlijk…
Het was ook huilen geblazen toen we weg moesten…hij wilde geen afscheid nemen van zijn twee nieuwe vriendjes..ach goss..

O ja en wat zijn al die geadopteerde kindjes toch de mooiste van allemaal….het is en blijft een genot om te zien……

Gisteren heeft de kinderarts gebeld en hij klonk zeer tevreden over het resultaat van de urinekweek van Finn. Er is niets gevonden wat wijst op een urineweginfectie, geen witte-of rode bloedlichaampjes te zien.
Maar wat is het dan, vragen we ons af… Deze maand gaan ze zijn piemeltje onderzoeken, want misschien zit daar wel een wondje. Maar we hoeven ons niet echt zorgen meer te maken. Okay..dan…

Peuterspeelzaal vindt Finn steeds leuker worden, hij gaat rustig aan het tafeltje zitten spelen of zwaaien als we weg gaan en wat een lol heeft ie dan….
Ik zie veel peutertjes met tekeningen lopen en tja die hoop ik ook eens te krijgen, maar de juf zegt dat Finn het veel te druk heeft met andere leuke dingen. Strafstoeltje heeft Finn ook al gezien…ahum..ach ja dat we een bengel hadden, wist ik al…
Voordat ik hem wegbreng som ik het riedeltje met hem op: Niet afpakken, lief zijn en samen delen, samen spelen… Ik geloof dat ie vandaag gebeten heeft, want dat roept ie nu thuis de hele tijd…en ik vermoed dat ie de juf aan het nazeggen is…
Het riedeltje zal wel wat langer worden de volgende keer..

Morgen gaan we beginnen met de cursus een ” Goede start”..van het Fiom en St.Adoptievoorzieningen… We hebben er zin in…

Zaterdag a.s gaan we naar het Joepiespeelpaleis in Breda, een ontmoeting georganiseert door regio Breda van Wereldkinderen… Vorig jaar was Finn nog iets te klein, vond ik..en nu zal hij wel stuiterend door de zaal gaan….

Waar Finn die energie vandaan haalt, ik heb echt geen idee…
Gister een proef gedaan met het overslaan van zijn middagdutje… was een redelijk succes en om 19.00 viel ie op schoot in slaap en kon ik hem zo wegleggen…mmm wat een weelde..
Aan het eind van de middag merkte ik wel dat ie erg moe werd, dus ik had de rest van de tijd wat aan mijn been hangen..en dat was nu ook weer niet de bedoeling…
Vanochtend moest ik hem wakker maken, dus echt vroeger dan anders kwam hij niet..

Waar blijft dat zomerweer toch???

Tja waar zal ik beginnen…met het leuke nieuws, dat onze knul morgen al voor de vierde keer naar de Peuterspeelzaal gaat oftwel naar school met zijn mooie PPrugzakje.
Het afscheid vindt hij erg moeilijk, dus dikke tranen als ik wegga en hem zie zwaaien voor het raam, maar dat is volgens de juf binnen 3 seconden weer over.
Hij doet het erg goed en de juffen zeggen ( op zijn Brabants)..dat het een pittige is. Tja dat was natuurlijk geen nieuws voor me..
Het mindere nieuws is dat Finn wat bloed in zijn urine heeft, ik zag het aan bepaalde luiers die een roze stip vertoonde…. Gisteren naar de huisarts geweest met zijn plasje ( opgevangen met een speciaal zakje van de apotheek) en daar werd idd bloed in geconstateerd. Dus we werden meteen doorverwezen naar het ziekenhuis voor een echo..en daar schrok ik wel van en na flink internetten, werd ik steeds ongeruster en begon het ergste te denken..
Dus om 16.15 de echo gehad en Finn gedroeg zich als een engeltje op dat bed. Hij zag op de “TV” zijn buikje en dat was wel erg interessant en die koude gel ook wel. Op een gegeven moment had ie zoiets van..maar ik ben Finn en liet zijn buik zien. Hij snapte niet echt dat zijn buik ook op dat scherm te zien was en er ontstond een lichtelijke identiteitscrisis.. .
Gelukkig kon de arts vertellen dat aan de foto’s niets te zien is van afwijkingen of gezwellen in de nieren en blaas…
Ik was zo blij en slaakte een zucht van verlichting….
Morgen of overmorgen weer naar de huisarts voor verder onderzoek…